RSS Feed

Mastiekbomen en nog eens mastiekbomen

0

augustus 4, 2012 by Papageno1955

Een dagje op eigen initiatief. Via de reisleiding hebben we voor vandaag een auto gehuurd bij Avis. De dame die dat allemaal regelt is Nederlandse, wat toch allemaal net even gemakkelijker is in de communicatie. Op de ouderwetse manier werd mijn creditcard gedebiteerd; niks electronica maar gewoon een carbonnetje en de zijkant van een balpen. Ook geen borg trouwens. Nu bleek de auto niet meerdan een gare Punto. Ik kreeg dan ook het advies om eerst het contact aan te zetten, en pas als alle lichtjes weer uitgingen te starten. Alle lichtjes van het dashboard dan. Anders gaat-ie gekke dingen doen, zei ze. Helaas ging het lichtje van het stuur niet uit, en ook een oranje lichtje betreffende de motor bleef branden. Maar het ding bleef rijden. Met de raampjes open natuurlijk.

We hadden een routebeschrijving meegekregen die ons leidde naar alle plaatsen die we in ieder geval wilden zien. Dat scheelt weer zoeken. Overigens petje af voor de duidelijke richtingaanduidingen. Als je weet waar je heen moet, kan je op de borden rijden. Daar kunnen we in Nederland nog iets van leren.

Gelukkig is de maximale snelheid op het hele eiland 60 km per uur, dus hadden we alle reden om rustig aan te doen.  Door de vruchtbare landstreek Kambos, direct ten zuiden van Chios stad reden we  dorpjes als het pottebakkersdorpje Armolia. We zijn daar niet uitgestapt, want onze belangstelling ligt niet direct in het pottebakken. Waar we wel zijn gestopt is bij het plaatsje Vessa. Dit bleek een totaal ingeslapen middeleeuws dorpje. Bij een pleintje wat aan de doorgaande weg lag stond een groenteboer zijn meloenen aan te prijzen, waarschijnlijk de attractie van de dag.  We liepen het dorpje door naar een kerkje, boven op de heuvel. Helaas was het kerkje niet open. Via Elata reden we naar de vroegere haven van Chios, Limenas. Daar bleek niets anders te zien dan een veerboot en wat losse vissersbootjes. Het was wel duidelijk waarom dit de haven van het eiland was, want het plaatsje ligt in een mooie afgesloten baai.

In Mesta hebben we iets gegeten en heel veel water gedronken. We dachten dat dit 1 van de 2 tavernes in het dorp was. Dat leek een misverstand, want tijdens onze wandeling door het dorpje, ook al middeleeuws maar minder ingeslapen, stuitten we op een pleintje waar nog meer horeca was. Waarschijnlijk beter ook, maa dit terzijde. We stuitten ook op een kerkje, wat typisch Grieks orhodox was ingericht. We zagen talloze ikonen, enkele rijk verzilverd zoals dat schijnt te horen. En heel veel bijna kitscherige versieringen. Maar toch heel sfeervol.

Via de toeristische route langs Olympi reden we dwars door de mastiekplantages naar Pyrgi. Het duurde even voor we er achter kwamen hoe die mastiek bomen er nu precies uitzagen. Uiteindelijk zagen we bij heel veel bomen witgekleurde vlekken, wat moest zijn veroorzaakt door de mastiek kristallen.  En het waren heel wat bomen die we zagen met die witte vlekken aan de voet. De typische geur van mastiek hing ook in de lucht, overigens niet alleen hier maar overal op het zuidelijke deel van het eiland. Mastiek is wat hier de geldbron is. Ze gebruiken het overal voor: zeep, koffie, likeur, thee, kaarsen. Te veel om op te noemen.

Pyrgi staat bekend om de Xysta huizen. Alle huizen zijn er witgepleisterd, maar over een laag cement heen wat vermengd is met lava as. Vervolgens word het witsel met behulp van sjablonen aangebracht, zodat je patronen op de muur krijgt. Heel bijzonder. We durfden niet al te lang in het dorp te blijven, want we dachten dat we illegaal gepakeerd stonden. We hadden al eventje in de rondte gereden op zoek naar een plaatsje. Zelfs door heel smalle straatjes! Ongeduldig als ik dan weer ben ben ik het dorp maar ingereden en heb de auto gepakeerd op het eerste het beste lege plekje. Maar waarschijnlijk mochten we daar toch niet staan. Zodoende liepen we in een sneltreinvaar het dorpje door. Toch hebben we wel leuke foto’s gemaakt, ook van de trostomaatjes die daar op verschillende plaatsen buiten te drogen hingen.

Bij Emporios schijnen zwarte stranden te zijn, ontstaan door lava van een vulkaan die al lang niet meer actief is. We kwamen tot bij de parkeerplaats, maar ook geen meter verder. Want ook hier konden we nergens parkeren. Het was te warm om een eind te lopen. Daarom besloten we om die lavastranden maar te laten voor wat ze zijn, en de fotootjes op internet op te zoeken.

We reden langzamerhand weer terug naar Chios stad, maar niet zonder eerst toeristenplaatsje nummer 1 Karfas te hebben bezocht. Het schijnt dat dit plaatsje nogal populair is onder Nederlanders en Belgen. Wij snappen ook wel waarom, want het is meer een typisch badplaatsje, met grotere en modernere hotels. En een zandstrand natuurlijk, want dat mankeert overal op het eiland.

Zoals beloofd heb ik de tank weer tot 5/8 afgevuld. We hebben iets meer dan 100 km gereden, dus 10 liter moet dan toch genoeg zijn? Zonder de auto ook maar een schrammetje extra te hebben bezorgd stalden we hem bij de pizeria aan de overkant van de weg, en leverden we de sleutel zoals afgesproken in bij de receptie van het hotel. Hij zal wel morgen worden afgehaald, want terwijl ik dit schrijf (23:21 uur) zie ik het ding nog steeds staan.

Terwijl we het hotel in liepen zagen we dat er voorbereidingen werden getoffen voor een groot feest buiten bij het zwembad. Alle tafels werden feestelijk gedekt, en bij de watermolen stonden al allerlei statafels. We waren natuurlijk benieuwd waarom. Het bleek een “celebration”. Waarvan, dat wisten we niet.

We hebben weer in de stad gegeten. Op de valreep hebben we nog een aardigheidje voor Melissa op de kop getikt. In de haven lag een enorm jacht. Ik denk dat het wel 40 meter lang is. Vol met geuniformeerd personeel, bewakers, en weetik al niet wat mog meer. En het voer ook nog eens onder Nederlandse vlag. Het eten was zoals te doen gebruikelijk eenvoudig maar lekker. En nog steeds niet duur.

Inmiddels denken we dat we weten dat het feest bedoeld is voor de verjaardag van een kind. Een groot diner, voor een verjaardagspartijtje! Inclusief levende muziek, natuurlijk met bouzouki. Als een van de gasten maar niet gaat zingen. oms kan dat zoooooo vals zijn!!!!!


0 comments »

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *